Sirmijum Arheološki ostaci, Sremska Mitrovica

Arheološki ostaci antičkog Sirmijuma nalaze se ispod današnje Sremske Mitrovice. Naselje je postojalo još od praistorijskih vremena kada su ga nastanjivali panonski Amantini i Sirmijenzi, po kojima je potonji grad dobio ime. Njegova istorija je počela sa rimskim osvajanjima prostora Panonije krajem I veka pre nove ere, a trajala je do Avarskog osvajanja 582. godine. Gradski status stiče osnivanjem Coloniae Flaviae Sirmium između 69. i 96. godine. Sirmijum je bio centar provincije Panonnia Secunda, a zatim i dijaceze Ilirik (posle 324. godine). Tokom IV veka postaje jedan od najznačajnijih gradova Rimskog carstva. Tokom dugogodišnjih sistematskih arheoloških istraživanja otkrivene su brojne monumentalne građevine, od kojih su ostaci kompleksa carske palate i trgovačko-zanatske četvrti prezentovani unutar užeg istorijskog jezgra savremenog grada. Sirmijum je bio centar episkopije i mesto stradanja brojnih hrišćanskih mučenika, čiji se kult jednim delom održao i tokom srednjovekovnog perioda. Na taj period nas podsećaju sačuvani ostaci gradske bazilike iz prve polovine V veka, koja se vezuje za svetog Dimitrija, najpoznatijeg sirmijumskog svetitelja i zaštitnika Sremske Mitrovice.

O dlukom Skupštine RS broj 224 od 26.11.1990. godine šira gradska i prigradska teritorija Sremske i Mačvanske Mitrovice kategorisan a je za arheološko nalazište od izuzetnog značaja („Službeni glasnik RS“ br. 16/90 od 03.12.1990. godine) .