Kalakača, Beška

Arheološko nalazište Kalakača situirano je u ataru naselja Beška, na lesnoj terasi koja se blago spušta od jugozapada ka severoistoku, u neposrednoj blizini desne obale Dunava. Prva arheološka istraživanja na lokalitetu bila su zaštitnog karaktera i vršena su od 1972. do 1974. godine prilikom izgradnje mosta i autoputa, a sledeća 2003-2004. godine, prilikom izgradnje drugog mosta i druge trake autoputa. Istražen je zapadni deo lokaliteta, a neistraženi su njegovi istočni delovi. Lokalitet spada u praistorijska naselja gradinskog tipa sa kraja poznog bronzanog i početka gvozdenog doba i datuje se od sredine X do sredine VIII veka pre n. e. Na njemu su otkriveni brojni ukopani objekti, jame i prateći ekonomski objekti. Arheološki nalazi sa Kalakače, naročito keramika ukrašena „S“ motivima, doprineli su izdvajanju posebnog Kalakača horizonta u okviru bosutske kulturne grupe starijeg gvozdenog doba.

Nalazište je stavljeno pod zaštitu Rešenje m Pokrajinskog zavoda za zaštitu spomenika kulture br. 02-9/39-74 od 11.06.1974. god ine, a kategorisano za arheološko nalazište od velikog značaja Odlukom Izvršnog veća AP Vojvodine broj 633-7/91 od 12.12.1991. godine (“Službeni list APV“ br. 28/91 od 30.12.1991. godine).