Akuminkum (Acumincum), Stari Slankamen

Rimsko utvrđenje je podignuto na dominantnom uzvišenju „Gradina“, iznad današnjeg Starog Slankamena, na desnoj obali Dunava na ušću Tise u Dunav. Arheološka istraživanja koja su vršena od 1955. do 1958. i 1965. godine utvrdila su da je Gradina višeslojan lokalitet. Protoistorijski horizonti obuhvataju naselja iz bronzanog doba, halštata a-b i kasnog latena. Poslednje protoistorijsko naselje je opredeljeno kao oppidum koji su nastanjivali Skordisci. Najranije rimsko utvrđenje se može vezati za početak izgradnje Limes-a. Utvrđenju iz rimskog razdoblja pripadaju skromni ostaci arhitekture i pokretni materijal koji se datuje od I do III veka. U II-III veku utvrđenje je obnovljeno solidno građenim zidovima, a u unutrašnjosti su sazidani novi objekti. Tokom IV veka utvrđenje postaje važna baza zajedno sa utvrđenjem kod današnjeg Titela, o čemu nam svedoče mnogobrojni nalazi moneta iz ovog perioda koji preovlađuju na lokalitetu. Plan utvrđenja nije u potpunosti poznat, ali se pretpostavlja da je prateći konfiguraciju terena sledio osnovu keltskog opiduma. U podnožju Gradine se razvilo civilno naselje. Pretpostavlja se da je na ovom mestu bilo locirano rimsko utvrđenje Acumincum. Na temeljima rimskog utvrđenja, tokom srednjeg veka podignita je tvrđava.

Nalazište je stavljeno pod zaštitu Rešenje mZavoda za zaštititu i naučno proučavanje spomenika kulture NRS br. 1332/48 od 16.03.1948. godine. Odlukom Izvršnog veća AP Vojvodine broj 633-7/91 od 12.12.1991. godine kategorisano je za arheološko nalazište od velikog značaja (“Službeni list APV“ br. 28/91 od 30.12.1991. godine).